II wojna światowa w okolicach Bełchatowa, cz. II

wielun_zniszczenia_1939

Widok na zniszczony Wieluń w pierwszych dniach wojny.

W drugim dniu wojny 30 DP miała stawić zdecydowany opór na Warcie. 84 pp już od 7 rano prowadził zażarty bój, nie pozwalając Niemcom rozwinąć ofensywy. Na skutek porażki piechoty, nieprzyjaciel prowadził zmasowany ostrzał artyleryjski i lotniczy na polskie pozycje. 84 pp cały dzień skutecznie odpierał kolejne ataki znakomicie wykorzystując ruiny zamku w Działoszynie. Dopiero wieczorem Niemcom udało się przeprawić na drugą stronę Warty w rejonie Działoszyna. Oddziały 30 DP dziesiątkowane niemiecką artylerią zmuszone zostały do opuszczenia swoich pozycji.

Na odcinku bronionym przez 82 pp (miejscowości Bobrowniki i Krzeczów) również dochodziło do zaciętych walk. Niemiecka 18 DP nie mogła przebić się przez polską obronę. Dopiero między godz. 16 a 17 silny ostrzał artyleryjski na rejon broniony przez I batalion 82 pp, zmusił kompanię porucznika Nowika do wycofania się. Żołnierze wroga przeprawili się wówczas przez Wartę.

Polskie przeciwuderzenie III batalionu i miejscowym odwodem, odrzuciło Niemców na południowy brzeg rzeki. Zginął wówczas dowódca I batalionu major Zygmunt Rosiński. Ostatecznie Wehrmacht opanował cały rejon łuku rzeki Warty.

Najcięższe straty tego dnia poniósł II batalion 84 pp mjr Kiersta, który wyprowadził z Działoszyna jedynie 15 oficerów, ok. 400 podoficerów i strzelców, co stanowiło mniej niż połowę stanu wyjściowego.

Wycofujący się 84 pp gromadził się w zniszczonym Pajęcznie. Wieczór rozświetlały łuny z płonącego Działoszyna. Romantyczny opis zostawił jeden z żołnierzy niemieckiej 18 DP: „To był niesamowicie piękny wieczór. Z prawej płonący Działoszyn barwił niebo na czerwono krwiście. Wkrótce dołączył do tego Sensów i oświetlił dolinę Warty. Pełnia księżyca…” Oddziały 30 DP w takiej scenerii wycofywały się przez Suchowolę, Grabek i Stróżę do Chabielic. Rozpoczęto odwrót na linię rzeki Widawki (pozycja Szczerców). Umocnienia te przygotowywała 30 DP i dzięki temu żołnierze wierzyli, że uda im się powstrzymać niemiecki pochód do serca Polski.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s