Kolej Warszawsko – Wiedeńska. Stacja Grocholice…

Niebawem minie 170 lat od zakończenia budowy linii kolejowej łączącej Warszawę z granicą ówczesnego zaboru austriackiego (Galicją). Cała trasa miała długość 327,6 km i posiadała 27 stacji… Stała się wówczas najdłuższą jednorazowo budowaną linią w Europie. Była to też pierwsza linia kolejowa na ziemiach Królestwa Polskiego, a zarazem druga w całym Imperium Rosyjskim. Projekty budowy „drogi żelaznej” z Warszawy do Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie przebiegała granica zaborów powstawały już od 1835 roku. Od początku najpoważniej brane były pod uwagę koncepcję znanych polskich inżynierów: Stanisława Wysockiego oraz Teodora Urbańskiego.

kolej warszawsko-wiedenska (1)

Ten pierwszy przedstawił trzy projekty przebiegu trasy, natomiast Urbański na zlecenie Henryka Łubieńskiego – inicjatora budowy linii kolejowej – przygotował konkurencyjny wariant. I tutaj zaczyna się ciekawa dla naszego regionu historia… otóż w pierwszym projekcie Wysockiego trasa przebiegać miała przez Grocholice. Jak widzimy omija Piotrków, gdyż w środkowym odcinku jest wysunięta bardziej na zachód, zahaczając o Tuszyn i… granice dzisiejszego Bełchatowa. Czy koncepcja ta miała szansę powodzenia? Jeżeli weźmiemy pod uwagę rozwój przemysłu włókienniczego w Łodzi to zapewne tak! Dlaczego trasa omija wchodzącą w wielkoprzemysłową erę Łódź? Dlaczego już wtedy stolica naszego województwa nie została skomunikowana z Warszawą i Cesarstwem Austriackim? Są to tak naprawdę początki wielkiej Łodzi,  jeszcze wtedy ważniejszym miastem był Piotrków. To tutaj zaborcy planowali utworzyć stolicę Guberni, i to tutaj miała być stolica administracyjna regionu. Dlaczego to takie ważne dla „bełchatowskiego” przebiegu trasy Kolej Warszawsko – Wiedeńskiej? Każdy wariant bliższy Łodzi zwiększał szanse przebiegu trasy przez Bełchatów (Grocholice), dalej w kierunku Częstochowy i granicy zaborów. Pierwszy projekt Stanisława Wysockiego najpoważniej brał pod uwagę „interes” łódzki. Chociaż w ostatecznym wariancie zdecydowano się na rozwiązanie kompromisowe, czyli przesunięcie trasy w kierunku zachodnim na Koluszki to jednak Piotrków cały czas był tym warunkiem sine qua non  przebiegu „drogi żelaznej” w centralnym odcinku. Koncepcja Teodora Urbańskiego w całości została pominięta.

Kolej Warszawsko – Wiedeńska wytyczona została przez Piotrków, Radomsko i Częstochowę, a Łódź zyskała połączenie kolejowe z Warszawą i Wiedniem w 1865 roku, kiedy to powstał „tylko” łącznik z Koluszek. Natomiast Grocholice nie były już uwzględniane w kolejnych wariantach Wysockiego…

ŁG

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s